گاهی به آسمان نگاه کن
بهار
چهارشنبه 1 فروردین1386 1:59 PM
دويدن ها، آمدن ها ، رفتن ها، شلوغي معابر، دستفروشها، مردمي که تا لحظه ي آخر مي خرند و پول توي دستشان بند نمي شود و هياهويي که فقط براي رسيدن لحظه اي بسيارکوچک که ظاهرا هيچ فرقي با لحظه هاي ديگر ندارد، آغاز مي شود.
تنها طبيعت (که اين روزها بازي اش گرفته و معلوم نيست سرش به کدام جهنمي گرم است) آرام آرام، سرک ميکشد توي کار اين آدمهاي تکراري و آنگاه با آغازي خودخواسته ،رنگ به رنگ شدنش را هوار ميکشدو خودش را به تمامي رخوت زمستاني عرضه مي کند. آري بهارپيداست، اين بار، از معاشقه ي کبوترانِ خانگي همسايه.
تنها طبيعت (که اين روزها بازي اش گرفته و معلوم نيست سرش به کدام جهنمي گرم است) آرام آرام، سرک ميکشد توي کار اين آدمهاي تکراري و آنگاه با آغازي خودخواسته ،رنگ به رنگ شدنش را هوار ميکشدو خودش را به تمامي رخوت زمستاني عرضه مي کند. آري بهارپيداست، اين بار، از معاشقه ي کبوترانِ خانگي همسايه.
سال نو مبارک
نوشته شده توسط لاویز
| لینک ثابت |
درباره وبلاگ
صفحات زندگی آدم تا یه جایی سفیده
بی هیچ حرف و کلمه ای
درست مثه کاغذ سفیدی که روی میز جلوت می زاری و ساعتها بهش خیره میشی
تا بالاخره داستانتو شروع کنی.مهم نیست کی شروع کنی و چقدر بنویسی.مهم اینه که بالاخره بنویسی...
...و چقدر خوشبختن آدمهایی که دیر یا زود صفحات خالی زندگی شونو از کلمات پر می کنن.
بی هیچ حرف و کلمه ای
درست مثه کاغذ سفیدی که روی میز جلوت می زاری و ساعتها بهش خیره میشی
تا بالاخره داستانتو شروع کنی.مهم نیست کی شروع کنی و چقدر بنویسی.مهم اینه که بالاخره بنویسی...
...و چقدر خوشبختن آدمهایی که دیر یا زود صفحات خالی زندگی شونو از کلمات پر می کنن.
منوی اصلی
روزانه
