گاهی به آسمان نگاه کن
تمام من ... به نام تو
چهارشنبه 2 آبان1386 7:10 PM
¤¤¤ برگشتم ...اما کاش حوصله نوشتن داشتم
یه آدم پراز حرف...که راه و روش حرف زدن رو یادش رفته
نگفته هام ...میشه صدتا کتاب
¤¤¤ تمام نا تمام من با تو تمام می شود
شاعر بی نام و نشان صاحب نام می شود
تمام من به نام تو شعر دوباره می شود
بند سکوت کهنه ام چهار پاره می شود
تمام نه تمام نه که جام ناتمام لبریخته ام
تمام نه تمام نه که ناتمامی از تو آویخته ام
در این حریر خانگی روی ترانه شسته ام تمام خون من شبی پر از ستاره می شود
از تو بر این ستاره ها نور ستاره می چکد بر این بلند بی صدا غزل دوباره می چکد
نوشته شده توسط لاویز
| لینک ثابت |
درباره وبلاگ
صفحات زندگی آدم تا یه جایی سفیده
بی هیچ حرف و کلمه ای
درست مثه کاغذ سفیدی که روی میز جلوت می زاری و ساعتها بهش خیره میشی
تا بالاخره داستانتو شروع کنی.مهم نیست کی شروع کنی و چقدر بنویسی.مهم اینه که بالاخره بنویسی...
...و چقدر خوشبختن آدمهایی که دیر یا زود صفحات خالی زندگی شونو از کلمات پر می کنن.
بی هیچ حرف و کلمه ای
درست مثه کاغذ سفیدی که روی میز جلوت می زاری و ساعتها بهش خیره میشی
تا بالاخره داستانتو شروع کنی.مهم نیست کی شروع کنی و چقدر بنویسی.مهم اینه که بالاخره بنویسی...
...و چقدر خوشبختن آدمهایی که دیر یا زود صفحات خالی زندگی شونو از کلمات پر می کنن.
منوی اصلی
روزانه
